Επικίνδυνη για το λαό η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

0

Google News

Κι όμως! Σε πείσμα όλων όσοι θέλουν να το ξεχάσουμε. Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν ξεκίνησε ξαφνικά, με την απαράδεκτη και καταδικασμένη στη λαϊκή συνείδηση ρωσική εισβολή, τα ξημερώματα της Πέμπτης 24 Φεβρουαρίου.

Η φωτιά αυτού του άγριου πολέμου σιγόκαιγε εδώ και χρόνια, από το 2014 ακόμα, σιγόκαιγε και πότε πότε φούντωνε εκεί στην ανατολική πλευρά της Ουκρανίας, στις περιοχές του Ντονμπάς και του Λουγκάνσκ.

Αυτό, σταθερά αποσιωπάται και σπανίως λαμβάνεται υπόψη στο δημόσιο διάλογο.

Γιατί γίνεται αυτό;

Πολύ απλά, για να συσκοτίζεται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του πολέμου. Για να λησμονήσουμε το βρώμικο ρόλο του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της ΕΕ στην «πορτοκαλί επανάσταση» του 2004 και στο αιματηρό πραξικόπημα του «Ευρωμαϊντάν» το 2014 που έφεραν την αλλαγή φρουράς στην ουκρανική κυβέρνηση πυροδοτώντας από τότε την ιμπεριαλιστική σύγκρουση που υπέβοσκε στο έδαφος της Ουκρανίας.

Μια σύγκρουση, βέβαια, βγαλμένη κατευθείαν από τον ανταγωνισμό ανάμεσα στην καπιταλιστική Ρωσία απ’ τη μια και σε ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ απ’ την άλλη -που δίχασε και την ουκρανική αστική τάξη- για τον προσεταιρισμό της Ουκρανίας στον έναν ή τον άλλον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό.

Καθώς ο διαφιλονικούμενος πλούτος της Ουκρανίας (ορυκτά αποθέματα, παραγωγικές δυνατότητες αγροτικές και βιομηχανικές, ενεργειακός και μεταφορικός κόμβος, γεωπολιτική σημασία) δεν αφήνει αδιάφορους τους επιχειρηματικούς κολοσσούς κανενός ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου.

Αυτή είναι η πραγματική αιτία μιας σύγκρουσης που εξελίχθηκε σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο με μεγάλο θύμα το λαό της Ουκρανίας που βιώνει τη φρίκη του πολέμου και τα βάσανα της προσφυγιάς, αλλά και το λαό της Ρωσίας που στέλνει τα παιδιά του θυσία στον πολεμικό Μινώταυρο για χάρη των επιδιώξεων του ρωσικού κεφαλαίου.

Και σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι είναι επικίνδυνο για κάθε λαό να διαλέγει με ποιον ιμπεριαλιστή θα συνταχτεί. Αυτό ισχύει, φυσικά, και για τη χώρα μας και για το λαό της.

Γιατί μπορεί μεν, η ελληνική αστική τάξη και οι επιχειρηματικοί της όμιλοι να έχουν προ πολλού επιλέξει το στρατόπεδο των ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ, προσδοκώντας ένα κομμάτι από τη λεία των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στις οποίες συμμετέχει η χώρα μας,

Για τον ελληνικό λαό, όμως, αυτή η επιλογή αποτελεί επικίνδυνη παγίδα.

Καθώς και στον ουκρανικό πόλεμο, οποιαδήποτε εμπλοκή της Ελλάδας εγκυμονεί κινδύνους για τον ελληνικό λαό.

Τους κινδύνους των αντιποίνων του άλλου ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, του ρωσικού, σύμφωνα και με επίσημες, μάλιστα, δηλώσεις του.

Και η ελληνική εμπλοκή στον πόλεμο της Ουκρανίας είναι ενεργή με τις ευθύνες να βαραίνουν όλες τις κυβερνήσεις.

Όχι μόνο για την απαράδεκτη αποστολή στρατιωτικού υλικού προς τη  μία εμπόλεμη πλευρά, αλλά κυρίως με τη μετατροπή της Ελλάδας (Σούδα, Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Στεφανοβίκειο κ.ά.) σε πολεμικό ορμητήριο-βάση των ευρωνατοϊκών ιμπεριαλιστών.

Αυτήν την επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο καταδίκασε χθες το βράδυ της Παρασκευής ο λαός της Αθήνας και απαίτησε να σταματήσει αμέσως, με το συγκλονιστικό του συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του ΚΚΕ.

Για να πάψουν επιτέλους να συμμετέχουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις σε αποστολές του ΝΑΤΟ με οποιοδήποτε τρόπο ή πρόσχημα.

Αυτή είναι η καλύτερη υπηρεσία που μπορούμε σήμερα να προσφέρουμε στο λαό της Ουκρανίας, ο οποίος για να βγει πραγματικά νικητής θα πρέπει να απαλλαγεί, τόσο από τη ρώσικη εισβολή όσο και από κυβερνήσεις τύπου Ζελένσκι που τον σέρνουν στο σφαγείο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων.

Αυτή είναι η μόνη συνεπής πατριωτική στάση υπέρ του ελληνικού λαού. Να μην είναι η χώρα μας συνένοχη στον πόλεμο.

Άλλωστε, όπως δείχνουν και όλες οι σχετικές δημοσκοπήσεις, με αυτήν την  επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας είναι σταθερά αντίθετη η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, προκαλώντας απανωτές νευρικές κρίσεις στα ευρωνατοϊκά παπαγαλάκια.

Και ας πάψει πια η κυβέρνηση να επικαλείται τον πόλεμο ως βολικό άλλοθι για τη δική της αντιλαϊκή πολιτική.

Κι ας πάψει κι ο ΣΥΡΙΖΑ να βλέπει μόνο το δέντρο της κυβερνητικής ευθύνης και όχι το δάσος μιας ολόκληρης αντιλαϊκής στρατηγικής («απελευθέρωση» αγοράς ενέργειας, «πράσινη» μετάβαση, απολιγνιτοποίηση κλπ. ) την οποία υπηρέτησε κι ο ίδιος ως κυβέρνηση και η οποία γεννάει την ακρίβεια στην ενέργεια, τη φτώχεια και την ανεργία.

Η άμεση κατάργηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων στα καύσιμα και στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και οι αυξήσεις των μισθών εδώ και τώρα είναι τα μόνα ικανά να ανακουφίσουν τις λαϊκές οικογένειες και αυτά διεκδικεί το ΚΚΕ.

Κοντολογίς, ο λαός δεν κερδίζει τίποτα, στοιχιζόμενος πίσω από τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου και πληρώνει ήδη πολύ ακριβά για τα συμφέροντα αυτά. Χρήσιμο, λοιπόν, είναι να κοιτάξει την πολυκύμαντη ιστορία του και τότε σίγουρα θα δει ότι η μόνη εγγύηση για τον ίδιο το λαό είναι μόνο η πάλη του σε σύγκρουση και όχι σε συναίνεση με την αστική του τάξη και την πλουτοκρατία.

*Ο Γιάννης Δελής είναι βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ

Διαβάστε επίσης:

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η παγκόσμια επισιτιστική (αν)ασφάλεια

Η δημοκρατία είναι από τη σωστή μεριά της ιστορίας!

Η… απομονωμένη Τουρκία και η πρόθυμη Ελλάς

Πηγή

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Leave A Reply

Your email address will not be published.