Δισκοκριτική: Τα albums του μήνα [Μάρτιος]

0

Μουσικό κλείσιμο του μήνα με έναν μίνι απολογισμό από τις κυκλοφορίες που ξεχώρισαν μέσα από την εβδομαδιαία στήλη δισκοκριτικών της «Εφ.Συν.». Ακούστε τα πιο ενδιαφέρονται ελληνικά και ξένα albums. Καλή απόλαυση.

Google News

Dr. DRE
THE CHRONIC II
Interscope Records
★ ★ ★ ★ ★

Οσοι από εσάς παρακολουθείτε λίγο την τρέχουσα μουσική επικαιρότητα δεν θα αναρωτηθείτε γιατί έχουμε βάλει ως βασικό άλμπουμ στη σελίδα μας έναν δίσκο που κυκλοφόρησε πριν από 21 χρόνια. Το 2001 ή αλλιώς The Chronic 2001 ή αλλιώς The Chronic II του Dr. Dre.

Αφορμή, για να μπείτε στο κλίμα και οι υπόλοιποι, η επική εμφάνιση των Dr Dre, Snoop Dogg, Eminem, Mary J Blige, 50 Cent και Kendrick Lamar στο ημίχρονο του μεγάλου τελικού του Super Bowl, που βλέπει όλη η Αμερική, στις 12 Φεβρουαρίου. Ηταν εκεί, στην Καλιφόρνια, έπαιξαν για 14 λεπτά κι έκαναν τη Γη να παραμιλάει.

O Dr Dre λοιπόν ήταν/είναι ο μέντορας όλων αυτών (και πολλών περισσοτέρων) και αυτό, το The Chronic II, το δεύτερο άλμπουμ του. Ράπερ αλλά και σπουδαίος παραγωγός, ο Dre είναι από τα μεγαλύτερα ονόματα του hip hop, ever. Και το συγκεκριμένο άλμπουμ ένα από τα πιο κλασικά του είδους, ιστορικό, κάτι σαν το White Album των Beatles τηρουμένων των αναλογιών φυσικά.

Εδώ ο Dr. Dre συνδύασε τον δικό του G-funk ήχο με τον gangsta ήχο και στίχο, φτιάχνοντας κάτι μοναδικό και απόλυτα επιδραστικό. Στο άλμπουμ συμμετέχουν πολλοί στα φωνητικά: Hittman, Mary J Blige, Kurupt, Xzibit, Nate Dogg και φυσικά ο σούπερ σταρ Eminem που είχε ήδη κυκλοφορήσει τα The Slim Shady LP και The Marshall Mathers LP με τεράστια επιτυχία. Τα δύο καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ, The Next Episode και Still D.R.E., τα λέει μαζί με τον Snoop Dogg.

Δημήτρης Κανελλόπουλος


ZEAL & ARDOR
ZEAL & ARDOR
MVKA
★★★★☆

Συνδυάζεται η avant garde καλλιτεχνική προσέγγιση με τα gospel, την ιστορία της σκλαβιάς, τη θρησκευτική πίστη και το black metal; Εάν ο μουσικός έχει την τεχνική, το ταλέντο και την τρέλα των Ελβετών όχι μόνο συνδυάζεται, αλλά έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα και προκαλεί ακόμη και το πιο απαιτητικό αυτί. Δεν ξεγελιόμαστε.

Και ο τρίτος δίσκος των Zeal & Ardor είναι δύσκολο άκουσμα, θέλει αντοχές, όμως αποζημιώνει και με το παραπάνω τον ακροατή, ιδιαίτερα εκείνον που έχει ανοιχτή οπτική.

Χρήστος Καλλιμάνης


MARIA KOTROTSOU
RENAISSANCE 
★★★★☆

Το 5ο άλμπουμ της συνθέτριας/πιανίστριας Μαρίας Κοτρότσου, που ζει και εργάζεται στο Παρίσι, κινείται, όπως και οι προηγούμενες δουλειές της, στα μονοπάτια του ρομαντικού ευρωπαϊκού μινιμαλισμού. Εξαιρετικές δημιουργίες ηλεκτρονικής-νεοκλασικής μουσικής, στις οποίες κυριαρχεί το πιάνο, ενώ οι ηλεκτρονικοί ήχοι και ρυθμοί που χρησιμοποιούνται δεν είναι απλώς ρυθμική υπόκρουση, αλλά αποτελούν δομικά στοιχεία των συνθέσεων. Τα ορχηστρικά ηχοτοπία που φτιάχνει η Μαρία Κοτρότσου είναι ο ορισμός της μουσικής που, παιγμένη με μοναδική δεξιοτεχνία, από την πρώτη νότα της παίρνει τον ακροατή από το χέρι και τον ταξιδεύει σε κόσμους ονειρικούς. Σ’ ένα άλμπουμ που ακούγεται απνευστί, προκρίνω ως πρώτα μεταξύ ίσων τα «Lonely Road», «Sun Rising» και το ομότιτλο.

Δώρα Σελλά


CONWAY THE MACHINE
GOD DON’T MAKE MISTAKES
Shady Records
★★★★☆

Καιρό είχα να ακούσω τόσο ωραίο και εμπνευσμένο χιπ χοπ. Και ο Conway the Machine, όπως και ο Benny the Butcher, είναι από το Μπάφαλο της Νέας Υόρκης και επειδή μεγάλωσαν μαζί, έχουν και κοινά μουσικά βιώματα. Είναι ένα άλμπουμ που ο Conway το ετοίμαζε καιρό, αλλά συνεχώς καθυστερούσε την κυκλοφορία του. Επιτέλους βγήκε πριν από μερικές εβδομάδες και ευτυχώς η αναμονή άξιζε ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. Είναι στη Shady Records, την εταιρεία τού Eminem, και έχει αμέτρητες συμμετοχές (Lil Wayne, TI, Novel, Jill Scott κ.ά.). Old school ήχος. Αγαπημένος…

Δημήτρης Κανελλόπουλος

 

 


CAT POWER
COVERS
Domino
★★★★☆

Ο τρίτος δίσκος με διασκευές από την αγαπημένη κυρία της αμερικανικής εναλλακτικής σκηνής αποτέλεσε μία από τις πρώτες, ευχάριστες, εκπλήξεις για τη νέα χρονιά αρκετό καιρό πριν η σκοτεινιά του πολέμου πέσει επάνω μας, κάνοντας τον κόσμο μας ξανά λιγότερο «μελωδικό».

Περπατώντας στα 50 της, με μια καριέρα γεμάτη από τη φωτεινή μελαγχολία που εκπέμπει στις δουλειές της, η Cat Power επιστρέφει με 12 κομμάτια τα οποία προσεγγίζει με τρόπο μοναδικό και τολμηρό. Ομολογώ ότι δεν θα μπορούσα να είμαι αντικειμενικός «κριτής», καθότι από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή με τη μουσική της λάτρεψα την «πολύπλοκη απλότητα», τη μουσικότητα και την ευθύτητα της κυρίας.

Κι όμως το «Covers» είναι από εκείνους τους δίσκους που δίνουν πραγματικό νόημα στον όρο διασκευή, καθώς η Cat Power δεν επιχειρεί καθόλου να αναλάβει τον ρόλο μιας απλής ερμηνεύτριας. Αποδομεί, επαναπροσεγγίζει, τεμαχίζει και επανασυνθέτει τα τραγούδια, δημιουργώντας ένα διαφορετικό μουσικό αποτέλεσμα και εντάσσοντας τελικά τις διασκευές αυτές μέσα στο δικό της καλλιτεχνικό σύμπαν.

Αλλά και οι επιλογές αποδεικνύονται τολμηρές. Από Franc Ocean και Lana Del Ray έως Iggy Pop και Nick Cave. Ακόμη και δικό της τραγούδι αποφάσισε να επισκεφτεί ξανά. Πόσο εύκολο είναι άραγε για έναν φτασμένο καλλιτέχνη να «αναμετριέται» με τον εαυτό του; Και πόσο μεγάλη πρόκληση μπορεί να αποτελέσει μια τέτοια δουλειά για τους αυθεντικούς δημιουργούς των συγκεκριμένων συνθέσεων; Τελικά τα τραγούδια ανήκουν σε εκείνους που τα έχουν εμπνευστεί ή σε όσους επιθυμούν και θέλουν να τα «οικειοποιηθούν» σαν να ήταν τα δικά τους καλλιτεχνικά τέκνα;

Χρήστος Καλλιμάνης

 

 

 

 

 

 

Πηγή

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Leave A Reply

Your email address will not be published.