Δισκοκριτική: Man Called Shadow, Βιολέτα Ίκαρη – Νίκος Ξύδης, Playgrounded, Okeano

0

ΕΦ.ΣΥΝ.

Google News

Τέσσερα νέα άλμπουμ από την ελληνική μουσική σκηνή στις προτάσεις μας αυτή την εβδομάδα.

MAN CALLED SHADOW
MAN CALLED SHADOW
The Hubsters
★★★★☆

Οι Man Called Shadow ηχογραφούσαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από δύο εβδομάδες έχοντας για τίτλο το όνομα του συγκροτήματος, επί τρία ολόκληρα χρόνια και οι εξαιρετικές εντυπώσεις που μας άφησε η ακρόασή του επιβεβαιώνουν τη λαϊκή ρήση ότι «το καλό πράγμα αργεί να γίνει».

Πολυσυλλεκτικός, ατμοσφαιρικός ήχος με neo-soul, blues, western, alternative επιρροές, κινηματογραφικές αναφορές και πολύ καλές ερμηνείες από τον Anduze (φωνή των Parov Stellar), την Thaliah, τον Στέφανο-Φίλιππο Διαμαντόπουλο και τον Αλέξανδρο Σιδηρόπουλο (aka Alex Sid, ο συνθέτης της μουσικής και των τραγουδιών στις «Αγριες Μέλισσες»).

Οι δύο τελευταίοι μαζί με τον Δημήτρη Νάσσιο (ιθύνων νους της μπάντας και παραγωγός του δίσκου, για τον οποίο επισημαίνει ότι θα μπορούσε να είναι ένα soundtrack και τα τραγούδια τα μέρη μιας ταινίας – και έχει απόλυτο δίκιο) και τον Λεό Τάσιο (συμπαραγωγός) αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της αθηναϊκής κολεκτίβας, την οποία συμπληρώνουν οι Mampre Kasardjian, Νίκος Μαρτζιώκας, Δημήτρης Γρηγοριάδης.

Τους στίχους υπογράφει κυρίως ο Δ. Νάσσιος, για τη συγγραφή των οποίων σε κάποια τραγούδια συνεργάστηκε με τον Αριστομένη Τσιγάρα και σε δύο με τον Anduze. Ξεχωρίζουν τα «Storms & Hurricanes», «High Hopes», «An Undressed Memory», «I’ve Wandered», «Broken Song» και τα τρία ορχηστρικά «Introduction», «Road to Durango», «Silver Desert (End Titles)». Οι Man Called Shadow ανέβασαν ψηλά τον πήχη με την πρώτη δισκογραφική παρουσία τους και το στοίχημα-πρόκληση είναι να περάσουν πάνω από αυτόν με το επόμενο δείγμα της δουλειάς τους.

Δώρα Σελλά


ΒΙΟΛΕΤΑ ΙΚΑΡΗ – ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΗΣ
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
Walnut Entertainment 
★★★☆☆

Ενα παραμύθι είναι αυτός ο δίσκος, με δράκους και πριγκίπισσες, χαμένες πόλεις και έρωτες. Ενα λαϊκό παραμύθι, λίγο αλλιώτικο απ’ τα άλλα. Με τζουράδες, λαούτα και περίεργα κρουστά. Ακόμα και το εξώφυλλο, που υπό άλλες συνθήκες θα μου κλότσαγε, στην πραγματικότητα υπηρετεί το concept. Προσωπικό αγαπημένο το «Φύσα αέρα τα πανιά», εθιστική η μελωδία της «Ρουφιάνας» και την τριάδα συμπληρώνει το «Κάλεσμα». Ισως μερικά τραγούδια να χάνονται μέσα στο κοινό ένδυμα. Και βέβαια είναι και το άλλο. Η Βιολέτα Ικαρη, μ’ αυτή τη φωνή, ερμηνεύει τραγούδια του Νίκου Ξύδη, γιου της Ελένης Ξύδη, κατά κόσμον Ελένη Βιτάλη. Θα μου πεις «ε και»; Τίποτα, απλώς βλέπεις πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή;

Παναγιώτης Χαραλαμπάκης


PLAYGROUNDED
THE DEATH OF DEATH
Pelagic Records
★★★★☆

Η πολύ καλή ελληνική μπάντα επιστρέφει και είναι σε εξαιρετική φόρμα. Ενας ολοκληρωμένος δεύτερος δίσκος με εμφανή τα σημάδια προόδου στις συνθέσεις, την ερμηνεία και την παραγωγή. Οι Playgrounded μας χαρίζουν ένα εντυπωσιακό progressive album, από το οποίο όμως δεν λείπει η post αισθητική και μια ατμόσφαιρα κλειστοφοβική που φτάνει στα όρια του industrial ήχου. Τα ηλεκτρονικά στοιχεία απογειώνουν το συνολικό αποτέλεσμα και δίνουν στο άλμπουμ μια πολυδιάστατη μορφή. Και φυσικά πιο σκοτεινός τίτλος γίνεται; Δεν γίνεται…

Χρήστος Καλλιμάνης


OKEANO
OCEAN HIGHWAY
Submersion Records
★★★☆☆

Η τετραμελής μπάντα στο ντεμπούτο της μας εκπλήσσει ευχάριστα, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αποφάσισε να «αναμετρηθεί» με ένα δύσκολο είδος όπως είναι η ambient/experimental. Λυρισμός, επιβλητικές πιανιστικές γραμμές, ηλεκτρονικοί πειραματισμοί και μια φωνή που σε μαγεύει και σε αναγκάζει να ασχοληθείς με προσοχή με αυτό το concept album. Το «Ocean Highway», με τις… experimental δυσκολίες του ως άλμπουμ, αποτελεί μια δουλειά με ξεχωριστό ενδιαφέρον, που γεννά παράλληλα προσδοκίες για το μέλλον.

Χρήστος Καλλιμάνης

Πηγή

Get real time updates directly on you device, subscribe now.

Leave A Reply

Your email address will not be published.